Czy Obscura Photo Vault jest bezpieczna?

1. Przed kim chroni Twoje zdjęcia

To my tworzymy tę aplikację, więc czytaj tę stronę z tą świadomością. Staraliśmy się napisać ją tak, żeby nie trzeba było nam ufać. Każde twierdzenie ma link do czegoś, co możesz przeczytać lub sprawdzić.

„Bezpieczny” coś znaczy dopiero wtedy, gdy powiesz, przed kim. Oto prosta wersja, osoba po osobie.

Cztery pierwsze wiersze to sytuacje, do których aplikacja została zbudowana. Piąty zależy od drugiego sejfu, a sekcja 5 opisuje, gdzie ta ochrona się kończy. Dwa ostatnie dzieją się, gdy sejf jest otwarty, więc samo szyfrowanie niewiele na nie poradzi. Większość aplikacji z sejfem ma te same ograniczenia, a nasz poradnik o tym, czy aplikacje z sejfem są bezpieczne wyjaśnia dlaczego.

2. Co dzieje się ze zdjęciem w aplikacji

Ten opis dotyczy wersji 1.14 i nowszych. Pełne szczegóły są w naszym dokumencie o bezpieczeństwie.

Jest szyfrowane, zanim zostanie zapisane

Gdy dodajesz zdjęcie, aplikacja szyfruje je w pamięci. Na telefonie zapisywana jest tylko wersja zaszyfrowana. Małe podglądy też są szyfrowane, podobnie jak lista folderów, nazw i tagów. Filmy to jedyny przypadek, w którym iOS przez chwilę trzyma czytelną kopię w pliku tymczasowym podczas importu. Aplikacja usuwa ją, gdy tylko zapisze zaszyfrowaną kopię.

Twoje hasło odblokowuje klucz, a klucz szyfruje zdjęcia

Każdy sejf ma własny klucz główny. To długa losowa liczba, tworzona raz, przy zakładaniu sejfu. Twoje hasło nie szyfruje zdjęć bezpośrednio. Odblokowuje ten klucz główny.

Zamiana hasła w klucz jest celowo powolna. Na iPhonie trwa około sekundy, bo aplikacja powtarza jeden krok 600 000 razy. Sekunda to dla Ciebie nic. Dla kogoś, kto próbuje milionów haseł, sumuje się to do bardzo długiego czasu. Nasz prosty poradnik o terminach związanych z szyfrowaniem wyjaśnia te liczby.

Każdy plik ma pieczęć chroniącą przed manipulacją

Każdy zaszyfrowany plik ma pieczęć. Jeśli zmieni się choćby jeden bajt, plik się nie otworzy. Konstrukcja ma sprawić, że nie zobaczysz czegoś, co zostało po cichu zmienione.

Filmy odtwarzają się bez czytelnej kopii na telefonie

Gdy odtwarzasz film, aplikacja odszyfrowuje w pamięci tylko wyświetlaną część. W pamięci trwałej telefonu nie powstaje czytelna kopia filmu.

Gdy sejf się blokuje, klucz jest usuwany

Zablokowanie sejfu usuwa klucz główny z pamięci. Aby znów cokolwiek zobaczyć, potrzebujesz hasła lub Face ID.

Dokąd mogą trafić Twoje zdjęcia

Tylko do trzech miejsc: na telefon, do kopii zapasowej iPhone'a i do każdego pliku eksportu, który samodzielnie utworzysz. W kopii zapasowej i w eksporcie pliki nadal są zaszyfrowane. Aplikacja nic do nas nie wysyła, bo nie ma dokąd.

3. Dlaczego nie musisz wierzyć nam na słowo

Większość aplikacji z sejfem twierdzi, że chroni Twoje zdjęcia. Niewiele mówi jak. W sierpniu 2026 przeczytaliśmy opisy w App Store pięciu najczęściej ocenianych aplikacji z sejfem. Żadna nie podała swojej metody szyfrowania i ustawień. Jedna pisała o „klasie wojskowej”. Cytaty znajdziesz w naszym porównaniu aplikacji typu sejf na zdjęcia.

Takie określenie prosi o zaufanie. Staraliśmy się dać Ci coś więcej niż określenie, w trzech krokach. Każdy z nich wymaga od Ciebie nieco mniej zaufania do nas.

Krok 1: spisana konstrukcja wraz z ograniczeniami

Dokument o bezpieczeństwie opisuje, jak aplikacja szyfruje Twoje zdjęcia. Ma też całą sekcję o tym, przed czym aplikacja nie chroni. Spisane twierdzenie pozwala Ci nas z czegoś rozliczyć. Ale to wciąż tylko słowa.

Krok 2: sam kod

Kod, który szyfruje, jest publiczny. Nazywa się ObscuraCrypto i każdy może go przeczytać w serwisie GitHub. Obejmuje to, jak Twoje hasło staje się kluczem, i jak szyfrowane jest każde zdjęcie, film, podgląd, chroniony folder i plik kopii zapasowej.

Do trudnych części używa wyłącznie elementów dostarczanych przez Apple i żadnego kodu innych firm. Ma testy. Niektóre z nich otwierają przykładowe pliki zapisane przez samą aplikację. To pokazuje, że publiczny kod odczytuje to, co zapisuje aplikacja.

Krok 3: Twój własny telefon

Ten krok w ogóle nie zależy od nas. Projekt zawiera instrukcję krok po kroku sprawdzania plików na Twoim własnym iPhonie. Potrzebujesz Maca i około dwudziestu minut. Robisz kopię zapasową telefonu na Macu, kopiujesz z niej pliki sejfu i przeprowadzasz kilka testów:

• Pliki nie są czytelnymi zdjęciami. Nie zaczynają się tak jak plik zdjęcia czy filmu i nie zmniejszają się po kompresji, bo zaszyfrowane dane się nie kompresują.
• Tylko Twoje hasło otwiera Twój sejf. Otwiera dokładnie jeden plik sejfu. Każdy inny plik daje tę samą odpowiedź: nieprawidłowe hasło.
• Zmiana hasła niczego nie przepisuje. Zmień hasło, sprawdź ponownie, a każdy plik zdjęcia będzie dokładnie taki sam jak wcześniej. Zmieniło się tylko zabezpieczenie klucza głównego.
• Manipulacja zostaje wykryta. Zmień jeden bajt pliku, a plik się nie otworzy.

Nic z tego nie wymaga naszej pomocy. Mówiąc prosto: porównujesz to, co mówimy o aplikacji, z plikami na własnym telefonie.

Gdyby aplikacja kiedyś zniknęła

Ten sam publiczny projekt zawiera małe narzędzie na Maca. Potrafi otworzyć plik kopii zapasowej Obscura Twoim hasłem i zapisać zdjęcia i filmy jako zwykłe pliki. Plik kopii zapasowej, który przechowujesz, nie zależy więc od aplikacji ani od nas. Wyjątkiem są zdjęcia w folderze z własnym hasłem, bo ich drugi klucz jest w aplikacji.

4. Czego publiczny kod nie dowodzi

Opublikowanie kodu to duży krok, ale ma swoje granice. Oto te, które mają znaczenie.

• Że aplikacja na Twoim telefonie została z niego zbudowana. Apple ponownie podpisuje i szyfruje każdą aplikację z App Store, zanim do Ciebie trafi. Nikt spoza Apple nie może więc udowodnić, z jakiego kodu pochodzi pobrana wersja. Testy opisane wyżej dowodzą, że Twoje pliki dokładnie pasują do publicznego kodu. To nie mogłoby się zdarzyć przypadkiem.
• Reszty aplikacji. Ekrany, baza danych, działanie dziesięciu miejsc na sejfy i usuwanie kluczy z pamięci nie są częścią publicznego kodu. Dokument o bezpieczeństwie je opisuje, ale tego kodu nie przeczytasz.
• Że sprawdził go ekspert. Żadna zewnętrzna firma zajmująca się bezpieczeństwem nie audytowała aplikacji ani kodu. Publiczny kod umożliwia przegląd. Nie oznacza, że się odbył.

5. Ryzyka, które pozostają, i jak prawdopodobne jest każde z nich

Są uporządkowane od najbardziej do najmniej prawdopodobnego. Przy każdym podajemy, jak jest prawdopodobne i jak poważne byłyby skutki.

• Zapomnienie hasła
• Oryginały pozostawione w Zdjęciach
• Słabe hasło i ktoś z kopią Twoich danych
• Ktoś widzi ekran, gdy sejf jest otwarty
• Face ID użyte przez kogoś, kto jest obok Ciebie
• Oddzielne sejfy i to, gdzie się kończą
• Małe, rzadkie ryzyko w bardzo dużych bibliotekach filmów
• Szkodliwe oprogramowanie na telefonie
• Aplikację widać na telefonie

Zapomnienie hasła

Prawdopodobieństwo: najwyższe; to najczęstszy sposób utraty zdjęć, dużo częstszy niż jakikolwiek atak. Skutki: nieodwracalne. Nikt nie może zresetować hasła, łącznie z nami.

To ten sam fakt co „nikt inny go nie otworzy”, tylko widziany z drugiej strony. Trzymaj hasło w menedżerze haseł, a plik eksportu w bezpiecznym miejscu. Nasz poradnik o zapomnianym haśle do sejfu opisuje oba nawyki.

Oryginały pozostawione w Zdjęciach

Prawdopodobieństwo: bardzo duże. Skutki: zdjęcie pozostaje czytelne dla każdego, kto zna kod Twojego telefonu.

Dodanie zdjęcia do sejfu tworzy kopię. Oryginał zostaje w bibliotece, dopóki go nie usuniesz. Potem przez 30 dni leży w Ostatnio usuniętych, a w Zdjęciach iCloud do czasu, aż usunięcie tam dotrze. Aplikacja z sejfem nie może sama wyczyścić wszystkich tych miejsc, więc usunięcie oryginałów należy do Ciebie. Nasz poradnik o tym, gdzie zdjęcia zostają na iPhonie, wymienia każde takie miejsce.

Słabe hasło i ktoś z kopią Twoich danych

Prawdopodobieństwo: niskie. Potrzebna jest kopia danych Twojego telefonu, na przykład kopia zapasowa na komputerze, do tego czas i wysiłek. Skutki: ktoś mógłby otworzyć ten sejf.

Mając kopię, można próbować haseł na komputerze tak szybko, jak on pozwala. Powolny krok tworzenia klucza sprawia, że każda próba kosztuje więcej, ale nie uratuje słabego hasła. Publiczny projekt podaje takie przybliżone czasy dla jednej mocnej karty graficznej:

To tylko przykłady, więc ich nie używaj. Hasło wydrukowane na stronie internetowej to jedno z pierwszych, jakie wypróbuje atakujący. Słowo „losowe” ma tu znaczenie: imię z rokiem albo wers piosenki to wzór, nawet jeśli jest długi. Niech menedżer haseł wybierze za Ciebie słowa lub znaki.

Używaj czterech lub więcej losowych słów. Na samym telefonie zgadywanie jest wolne, ale dodatkowe oczekiwanie w aplikacji zaczyna się dopiero po 100 błędnych hasłach z rzędu. Ten licznik zeruje się też po ponownym uruchomieniu aplikacji. Piszemy o tym w dokumencie o bezpieczeństwie. Prawdziwym hamulcem jest sekunda, którą zajmuje każda próba.

Ktoś widzi ekran, gdy sejf jest otwarty

Prawdopodobieństwo: zależy od Twojego życia. Skutki: widzi to, co jest na ekranie.

Szyfrowanie chroni tylko zablokowane pliki. Aplikacja ukrywa swoją zawartość w przełączniku aplikacji. Domyślnie blokuje się sama po pięciu minutach bezczynności. Możesz ustawić natychmiastową blokadę albo wyłączyć Autoblokadę, a wtedy sejf pozostaje otwarty, dopóki ręcznie go nie zablokujesz.

Face ID użyte przez kogoś, kto jest obok Ciebie

Prawdopodobieństwo: niskie. Wymaga kogoś, kto jest przy Tobie i Twoim telefonie. Skutki: sejf się otwiera.

Twarz łatwiej zdobyć niż hasło. Jeśli obawiasz się kogoś bliskiego, wyłącz Face ID dla sejfu i używaj tylko hasła.

Oddzielne sejfy i to, gdzie się kończą

Prawdopodobieństwo: niskie. Znane luki wymagają bezpośredniego dostępu do pamięci telefonu albo kogoś, kto dobrze zna aplikację. Skutki: ktoś mógłby ustalić, że używasz więcej niż jednego sejfu.

W codziennej sytuacji to działa dobrze. Ktoś prosi o pokazanie zdjęć, a Ty otwierasz drugi sejf, w którym są zdjęcia, które możesz bez obaw pokazać. To prawdziwy sejf, a nie atrapa. Aplikacja nie ma listy sejfów ani ich liczby i nic na ekranie nie sugeruje, że istnieje inny sejf.

Pliki na telefonie są zbudowane tak, by do tego pasować. Aplikacja zawsze trzyma dziesięć plików sejfów, używanych lub nie, i są tworzone w ten sam sposób. Odblokowanie sprawdza każdy z nich, więc czas trwania nie zdradza, który sejf się otworzył. Drugi sejf wymaga wersji Pro aplikacji.

Znane luki są poza aplikacją: łączna liczba plików zdjęć, jedenasty sejf i pęk kluczy iCloud. Ktoś, kto wie, że aplikacja pozwala na więcej niż jeden sejf, może też po prostu nie przestawać pytać. Nasz poradnik o Oddzielnych sejfach wyjaśnia każdą z nich.

Małe, rzadkie ryzyko w bardzo dużych bibliotekach filmów

Prawdopodobieństwo: bardzo niskie. Około 1 na 35 000 przy 500 dużych filmach w jednym sejfie i około 1 na 90 przy 10 000. Skutki: ograniczone.

Każdy duży film dostaje krótki losowy znacznik, który odróżnia go od pozostałych. W rzadkich przypadkach dwa filmy mogłyby dostać ten sam znacznik. Ktoś, kto ma oba pliki, mógłby wtedy dowiedzieć się czegoś o tym, jak się do siebie mają. Nadal nie mógłby otworzyć sejfu ani żadnego innego pliku. Przyszła wersja formatu plików to usunie.

Szkodliwe oprogramowanie na telefonie

Prawdopodobieństwo: niskie dla większości osób. Apple nazywa ataki na aktualnego iPhone'a „niezwykle rzadkimi i bardzo wyrafinowanymi”. Skutki: poważne, jeśli zdarzy się, gdy korzystasz z sejfu.

Zwykłe aplikacje nie mają dostępu do sejfu. iOS oddziela pliki i pamięć każdej aplikacji, więc inna aplikacja na telefonie nie może odczytać plików sejfu ani zajrzeć do aplikacji, gdy działa. Ryzykiem jest oprogramowanie, które przełamuje tę barierę. To oznacza lukę w samym iOS, telefon po jailbreaku albo profil urządzenia zainstalowany przez kogoś, komu nie ufasz.

To, do czego takie oprogramowanie miałoby dostęp, zależy od tego, co robi sejf:

• Gdy sejf jest zablokowany: tylko do zaszyfrowanych plików. Sytuacja jest taka sama jak w przypadku kogoś z kopią Twoich danych i silne hasło chroni Cię tak samo.
• Gdy sejf jest otwarty: klucz główny jest w pamięci aplikacji, podobnie jak zdjęcia na ekranie. Oprogramowanie, które włamało się do telefonu, mogłoby je skopiować.
• Gdy go odblokowujesz: mogłoby obserwować ekran lub przechwycić hasło podczas wpisywania.

Taki atak nie musi więc łamać szyfrowania. Czeka, aż otworzysz sejf. To, jak długo sejf pozostaje otwarty, zależy od ustawienia Autoblokady. Domyślnie blokuje się po pięciu minutach bezczynności, a możesz ten czas skrócić. Jeśli wyłączysz Autoblokadę, sejf i jego klucz pozostają otwarte, dopóki ręcznie go nie zablokujesz.

Gdy sejf się blokuje, aplikacja usuwa klucz z pamięci. Po dodaniu zdjęć nie trzyma w pamięci trwałej żadnej ich czytelnej kopii, więc zablokowany sejf nie zostawia niczego czytelnego.

Co możesz zrobić: aktualizuj iOS, nie rób jailbreaka telefonu i nie instaluj profili od osób, którym nie ufasz. Miej włączoną Autoblokadę i ustaw krótki czas. Jeśli uważasz, że ktoś bierze na cel właśnie Ciebie, do tego służy Tryb blokady (Lockdown Mode) firmy Apple.

Aplikację widać na telefonie

Prawdopodobieństwo: stuprocentowe. Skutki: niewielkie dla większości osób.

Aplikacja jest na ekranie początkowym i w Twoich zakupach w App Store. Szyfrowanie ukrywa to, co jest w sejfie. Nie ukrywa tego, że sejf istnieje.

6. Co możemy, a czego nie możemy zrobić

Aplikacja nie ma konta ani serwera. To wyznacza, co możemy dla Ciebie zrobić, w obie strony.

• Nie możemy zobaczyć Twoich zdjęć. Nigdy do nas nie trafiają.
• Nie możemy zresetować Twojego hasła ani odzyskać dla Ciebie sejfu.
• Nie możemy stracić Twoich zdjęć w wyniku wycieku. Nie mamy niczego Twojego, co można by stracić.
• Nie zbieramy danych o Tobie. Etykieta prywatności w App Store mówi „Dane nie są zbierane”. Ta etykieta to nasza własna odpowiedź i Apple jej nie sprawdza. Możesz to przetestować: aplikacja w pełni działa w trybie samolotowym.

Jeśli kopia zapasowa iCloud jest włączona, Twój sejf jest jej częścią, jako zaszyfrowane pliki. Apple nie może ich odczytać bez Twojego hasła. Nasz poradnik o przenoszeniu lub usuwaniu aplikacji z sejfem opisuje kopie zapasowe i nowe telefony.

7. Dla kogo jest, a dla kogo nie

Jest dla Ciebie, jeśli chcesz, by zdjęcia pozostały nieczytelne dla kogoś, kto ma Twój telefon lub zna Twój kod, i zadbasz o bezpieczeństwo hasła. Jest też dla Ciebie, jeśli chcesz sprawdzać twierdzenia, a nie tylko je czytać.

Poszukaj czegoś innego, jeśli potrzebujesz kogoś, kto zresetuje zapomniane hasło, albo chcesz synchronizować zdjęcia między urządzeniami przez konto w chmurze. Sejf w chmurze to inny kompromis. Nasz poradnik o bezpieczeństwie aplikacji z sejfem opisuje, co taki sejf zyskuje, a co traci.

8. Częste pytania

Czy Obscura Photo Vault jest bezpieczna?

W tym, do czego została zbudowana, tak, i możesz to sprawdzić. Twoje zdjęcia są zamknięte na telefonie kluczem utworzonym z hasła, które znasz tylko Ty. Nie ma konta ani serwera. Kod, który je zamyka, jest publiczny. Nie chroni Cię przed wszystkim. Największym realnym ryzykiem jest zapomnienie hasła, bo nikt nie może go zresetować.

Czy twórca Obscura Photo Vault widzi moje zdjęcia?

Nie. Aplikacja nie ma serwera ani konta, więc Twoje zdjęcia nigdy do nas nie trafiają. Nie mamy Twojego hasła ani żadnego klucza. Dlatego też nie możemy zresetować zapomnianego hasła ani odzyskać dla Ciebie sejfu.

Czy Obscura Photo Vault ma otwarty kod źródłowy?

Szyfrowanie tak. Kod, który zamienia Twoje hasło w klucz i szyfruje zdjęcia, filmy, foldery i kopie zapasowe, jest opublikowany w serwisie GitHub jako ObscuraCrypto. Reszta aplikacji, na przykład jej ekrany i baza danych, nie jest publiczna.

Czy Obscura Photo Vault przeszła niezależny audyt?

Nie. Żadna zewnętrzna firma zajmująca się bezpieczeństwem nie sprawdziła aplikacji ani jej kodu szyfrującego. Kod jest publiczny, żeby każdy mógł to zrobić, a dokument o bezpieczeństwie szczegółowo opisuje konstrukcję. To umożliwia przegląd. Nie oznacza, że się odbył.

Czy mogę odzyskać zdjęcia bez aplikacji?

Tak, z pliku kopii zapasowej. Publiczny projekt ObscuraCrypto zawiera małe narzędzie na Maca, które otwiera plik kopii zapasowej Obscura Twoim hasłem i zapisuje zdjęcia i filmy jako zwykłe pliki. Wyjątkiem są zdjęcia w folderze z własnym hasłem. Ich drugi klucz jest w aplikacji.

Czy Obscura Photo Vault to to samo co aplikacja aparatu Obscura?

Nie. Obscura Photo Vault to zaszyfrowany sejf na zdjęcia stworzony przez Orlio Inc. Obscura, aplikacja aparatu z ręcznym sterowaniem, to inna aplikacja innego dewelopera. Ta strona dotyczy wyłącznie sejfu na zdjęcia.